قبای کهنه ی فقر و فنا ردای من است

به ناز هر دو جهان یک نظر نمی بازم

                                                    که بام عرش برین فرش زیر پای من است

کرامت ازلی قرعه ای به نامم زد      

                                                   که جبرئیل امین یار بینوای من است

قسم به عشق که با اهل بیت خواهم بود

                                                  به دار عشق خدا تا خدا خدای من است

ز کوی میکده بیگانگی مکن قصاب

                                                بیا که ساقی میخانه اشنای من است